قهرمان

                                    احترام بزرگان را نگه داریم!

شهرستان کازرون از دیر باز و از قرون گذشته صاحب علم و اندیشه و ادب و فرهنگ بوده و در عرصه ی تاریخ از نام آوران و فضلاء و دانشمندانی سود می برده است که حافظه ی تاریخ به ثبت این نام ها اقدام نموده و بی تردید نام کازرون با این ادباء و فرهیختگان در دنیا دارای شهرت است و نیز نام این بزرگان قرین نام کازرون و کازرونی است.

نام آورانی چون سلمان فارسی و شیخ ابواسحاق کازرونی و شیخ امین الدین بلیانی و علامه ی دوانی و و و و در قرن معاصر نیز می توان از ناصر دیوان کازرونی و نصراله مردانی و نام برد و همین روال چنان طی شده که امروز شهرستان کازرون از بسیاری نام های پرآوازه در سطح کشور سود می برد و گویا صلابت و اعتبار و افتخار کازرونی ها در طول تاریخ منحصر به گذشته نیست و ظهور و وجود جوانانی برومند و فرهیخته و دانشمند و از همین خطه از ایران اسلامی این نوید را می دهد که کازرون و کازرونی تا انتهای ابدیت ماندنی و جاوید خواهد ماند و خدای تعالی نظر لطف خود را بر سر این زادگاه پدر و مادری ما استمرار بخشیده و خواهد بخشید انشاا...!

با توجه به مقدمه ای که عنوان نمودم و سابق از این دیگر دوستان عزیز نیز در مطالب خود به نحوی عنوان نموده اند بی جا نیست که اندکی در اوضاع و احوال کنونی شهرستان بنگریم که ما کازرونی ها در چه جایگاهی قرار داریم و وظیفه ی نخبگان و مسوولان در قبال شهرستان و مردم، و برعکس وظیفه ی مردم در برابر مسوولان و شهرستان چیست و چه گونه باید این تعامل روی دهد تا نتیجه ی آن پیشرفت و آبادانی و نام آوری کازرون به همراه داشته باشد.

به عقیده ی نگارنده اولین موضوع و موردی که می تواند باعث سربلندی و پایداری و موفقیت یک جامعه ی خوب و ایده آل باشد احترامی است که افراد جامعه به خود و دیگران می گذارند که البته پیش درآمد وحدت و انسجام همین ارتباط خوب و احترام متقابلی است که به یکدیگر گذاشته می شود و اساس هر پیشرفت و هر آینده ی خوب و قابل ارزیابی همین مورد حرمت قرار دادن یک دیگر است که از خانواده ها شروع و در اجتماع و جامعه تداوم می یابد و هر یک از شهروندان با توجه به این که با رعایت این اصل که بایستی احترام اشخاص را نگه داشت و جایگاه افراد جامعه را با توجه به موقعیت آن ها با اهمیت دانست خود را عضوی از خانواده ی بزرگ شهروندی می داند که به محترم شمردن افراد پی برده و هرگز رفتاری را از خود بروز نمی دهد که به دنبال آن کدورت و دلتنگی و بد اخلاقی به بار آید.

دانستن این نکته که احترام به دیگران احترام به خود است از ضروریات خود شناسی است که هر انسانی ابتدا باید به آن توجه ویژه داشته باشد و هر شخصی از آحاد جامعه که از مقابل این مورد با اهمیت بی تفاوت بگذرد مطمئناً در روابط عمومی و ایجاد رابطه با دوستان و همشهریان خود با شکست روبرو می شود و بی شک نمی تواند در عصر ارتباطات موفق باشد.

بسیار واضح است که شخصی مؤدب و خوش اخلاق دارای دوستان زیادی است و برعکس انسان های ترش رو و بد اخلاق و بد زبان دیگران را به جای این که جذب نمایند از خود دفع می کنند و رفتار این اشخاص همیشه مورد انتقاد دیگران قرار می گیرد و این افراد همانانی هستند که در وهله ی اول به عنوان یک انسان به خودشان احترام نمی گذارند و با دست خودشان چهره ی خویش را در نگاه دیگران زشت و منفور می نمایانند.

امروزه در این اوضاع و احوال و عصر ماشینی که بین افراد و خانواده ها فاصله افتاده و تجملات و زندگی اینترنتی باعث شده که فرزندان و پدر و مادرها روز به روز بیشتر از هم فاصله بگیرند، بشر نیاز مبرمی به معنویات پیدا کرده که می توان آن را در اخلاقیات و روحیات خوب از دست رفته ی سابق جستجو کرد، آن زمان که کوچک ترها جسارت راه رفتن جلو بزرگترها را به خود نمی دادند یا دراز کردن پا را پیش پای پدر بی ادبی محض می دانستند، اما به راستی چه اتفاقی رخ داده که ارزش ها پایمال شده و بزرگترها پیش دیگر افراد جامعه از احترام کمتری برخوردار هستند به این معنی که جوان ترها کمتر رعایت پیشکسوتان و بزرگان جامعه را دارند و حتی تا آن جا پیش رفته که در مواقعی به مسوولان شهرستان بی حرمتی می شود و اگر با این افکار و رفتار مقابله نشود نگرانی بیش از حدی را از این بابت باید انتظار داشت!

آن چه از نگارش این مطلب مورد نظر است تداوم اصالت کازرون و کازرونی هایی است که در سطح کشور دارای مقام و اسم و رسم هستند چه در بحث فرهنگی و علمی و چه در مسایل سیاسی و لازم می دانم که اشاره ای داشته باشم به چند مورد از این افراد نخبه و عالم که نام کازرون را با تلاش و کوشش و کسب علم و هنر هم چون اسلاف خود در ایران عزیز پرآوازه کرده اند و هم اکنون در نظام سیاسی و اقتصادی کشور از مقام رفیعی برخوردار است و دیگر فرهیختگان و نام آورانی که در پست های مهم کشوری و لشکری و دانشگاهی و مدیریتی با کازرونی بودن خود لوح پر افتخاری در تاریخ با عظمت این شهرستان هستند، اما به راستی ما کازرونی ها چه احساسی را به داشتن این نخبگان در خود حس می کنیم و آیا اهمیت وجود این همشریان را قدر می دانیم و با توجه به اهمیت این موضوع آیا با دیده ی احترام به این انسان ها می نگریم؟ و به راستی باید چه رفتاری داشته باشیم تا انگیزه ی طی کردن مدارج عالی تحصیلی و مدیریتی در نهاد جوانان کازرونی رشد کند و احساس غرور شهروندان را از کسب افتخارات خو لمس کنند تا به استمرار ماندگاری نام کازرون که قرن ها پیش وجود داشته بپردازند و چه گونه رفتاری باید در رویارویی با این نخبگان و اهمیت جایگاه آنان در کشور داشته باشیم و احترام این افراد را چه گونه باید نگه داریم تا آیندگان نیز با احترام از ما نام ببرند!

کاش بهتر و بیشتر به این موضوع می نگریستیم و کاش نگاه مان را کمی تغییر می دادیم و همان طور که به شهدا و جانبازان و ایثارگران و رزمندگان با دید احترام نگاه می کنیم به بزرگان و مسوولان شهرستان و به همشهریان خودمان که از جایگاه رفیعی در کشور برخوردار هستند هم می نگریستیم!